council

Council of Ministers eða The Council of the European Union. Ráðherraráð ESB eða Ráð ESB.

Ráðherraráðið fer með löggjafarvald í ESB, ásamt Evrópuþinginu, gætir hagsmuna aðildarríkjanna, undirritar samninga við önnur ríki og samtök, samhæfir stefnu og aðgerðir aðildarríkjanna í mörgum málaflokkum og hefur ákveðið framkvæmdavald.

Hvert aðildarríkjanna á einn fulltrúa í ráðherraráðinu, óháð íbúafjölda. Samsetning ráðsins fer eftir málaflokkum. Þannig funda landbúnaðarráðherrar um landbúnaðarmál, umhverfismálaráðherrar um umhverfismál o.s.frv. Ráðið tekur ákvarðanir ýmist með einróma samþykki, vegnum/auknum meirihluta eða með einföldum meirihluta eftir því hvaða málefni er til umræðu. Aukinn eða veginn meirihluti merkir að 62 atkvæði af 87 þarf til að ákvörðun teljist samþykkt. Aðildarríkin hafa mismörg atkvæði. Þannig hefur Þýskaland t.d. 10 atkvæði (80 milljónir íbúa), Grikkland 5 atkvæði (10 milljónir íbúa) og Luxemborg 2 (400 þúsund íbúar).

Ráðherraráðið eða ráðið er valdamesta stofnun ESB og er vettvangur þar sem aðildarríkin gæta hagsmuna sinna. Áður þurfti ráðið einungis að ráðfæra sig við Evrópuþingið en völd þingsins hafa aukist töluvert með Maastrichsáttmálanum og Amsterdamsáttmálanum og nú þarf samþykki þingsins í flestum málaflokkum. Þó ráðið geti tekið ákvarðanir í sumum málum með einföldum meirihluta eða vegnum meirihluta er raunveruleikinn sá að reynt er til hlítar að fá einróma samþykki fyrir ákvörðunum. Ráðið hefur tiltölulega fámennt starfslið (General Secretariat) en nýtur auk þess aðstoðar nefndar fastafulltrúa aðildarríkjanna hjá ESB í Brussel (Comité des représentants permanents -COREPER). COREPER hefur á sínum snærum um 200 nefndir sérfræðinga frá aðildarríkjunum sem undirbúa mál sem liggja fyrir ráðinu og fara yfir tillögur frá framkvæmdastjórn ESB um nýjar reglur og aðgerðir í öllum málaflokkum sem Evrópusambandið tekur til.

Hvert aðildarríkja Evrópusambandsins fer með forsæti í ráðherraráðinu í sex mánuði í senn. Þar sem aðildarríkin eru nú 15 talsins líða að jafnaði sjö ár á milli formennsku hvers ríkis. Meginreglan er að farið er eftir stafróðsröð samkvæmt stafsetningu viðkomandi ríkis á heiti sínu (rómverskir stafir fyrir Grikkland - Ellada). Jafnframt er þess gætt að ríki fari til skiptis með forsæti á fyrri- og seinnihluta árs og að eitt af „stóru ríkjunum fimm“ (Bretland, Frakkland, Ítalía, Spánn og Þýskaland) sé í hópi þeirra þriggja ríka sem fara með forsætið, fóru með forsætið síðast eða fara með forsætið næst.