EP. European Parliament. Evrópuþingið.

Evrópuþingið fer með lagasetningarvald í ESB ásamt ráðherraráðinu. Samþykki Evrópuþingsins þarf fyrir skipan nýrrar framkvæmdastjórnar og fyrir fjárlögum ESB. Þingið hefur eigin nefndir og starfslið. Það getur tekið mál upp og lagt fram ályktanir. 626 þingmenn eru  kosnir til Evrópuþingsins með beinni kosningu í hlutfallskosningu í aðildarríkjunum á fimm ára fresti.

Upphaflega var Evrópuþingið skipað þingmönnum frá þingmannasamkomum aðildarríkjanna og hlutverk þess takmarkaðist við að veita ráðherraráðinu ráðgjöf við lagasetningu og gera athugasemdir við störf framkvæmdastjórnarinnar. Frá árinu 1979 hafa þingmenn á Evrópuþinginu hins vegar verið kosnir beinni kosningu. Með einingarlögum Evrópu (Single European Act, SEA), sem tóku gildi 1987 voru þinginu færð aukin völd og það styrktist enn í sessi með gildistöku Maastrichtsáttmálans 1993 og Amsterdamsáttmálans 1999. Evrópuþingið fer nú með löggjafarvald ásamt ráðherraráðinu. Völd þingsins fara eftir þeim málaflokkum sem eru til umræðu og það getur komið með breytingartillögur og í vissum tilvikum stöðvað framgang mála. Samþykki þingsins þarf fyrir fjárlögum Evrópusambandsins en Evrópuþingið hefur nýtt sér völd sín á þessu sviði til að hafa áhrif á alla þá málaflokka sem hafa útgjöld í för með sér. Ekki er unnt að skipa fulltrúa í nýja framkvæmdastjórn né samþykkja aðildarsamning við nýtt aðildarríki án samþykkis meirihluta þingmanna.

Í Amsterdamsáttmálanum er tilgreint að þingmenn megi aldrei verða fleiri en 700 þó að aðildarríkjum fjölgi. Á þinginu eru tiltölulega lausbundnar stjórnmálahreyfingar eða stjórnmálahópar þar sem þingmenn frá mismunandi aðildarríkjum reyna að taka höndum saman með skoðanabræðrum. Nú eru níu stjórnmálahreyfingar eða hópar á þinginu en fulltrúarnir koma frá meira en 70 stjórnmálaflokkum í aðildarríkjunum auk þess sem margir eru „óháðir“.

Þingfundir eru haldnir í Strassborg í Frakklandi en starfsnefndir þingsins hittast í Brussel.